Random Viewings: Intro & Chevalier

Random Viewings Section – Intro

Στην πάροδο του χρόνου έχω επιλέξει ανά περίπτωση και ανάλογα τις
προσωπικές διαθέσεις και τις συγκυρίες,να κολυμπήσω σε διάφορα
κινηματογραφικά ύδατα.
Εγχώρια, ξένα, μέινστριμ, εναλλακτικά, ‘κουλτουριάρικα’, παιδικά ή
‘uncategorized’.
Άλλοτε ως ξεδιάντροπα συνειδητοποιημένη τουρίστρια, που οικειοποιείται
και υπερασπίζεται πλήρως τα νοηματικά κομφόρ του χολυγουντιανού all-
inclusive package, κι άλλοτε ως συνειδητά αποπροσανατολισμένη
ταξιδιώτισσα, γνώρισα οπτικές, ερωτεύτηκα εικόνες, βρήκα ατάκες και
επαναλήψεις ζωής.

Κοινός τόπος σε άυτή μου την εμπειρία – που τόσο ρομαντικά, αηδιαστικά
επιτηδευμένα και επηρμένα περιέγραψα – είναι ότι πάντα απέφευγα το
λεγόμενο ‘hype’ μιας ταινίας ή σειράς. Όσο πιο πολύς ο ντόρος και όσο
πιο επίκαιρη και της μοδός ήταν, τόσο πιο έντονα την απέφευγα και ή
την έβλεπα ετεροχρονισμένα – αν είχα τα κέφια και το εναυσμα – ή καθόλου.
Αυτό εν πολλοίς, μου συνέβη συλλογικά και με το αποκαλούμενο ‘Weird Wave’ του ελληνικού σινεμά.
Από τη μία, με πέτυχε σε μια περίοδο που επέλεξα να αποτινάξω την αέναη αναζήτηση του ‘εναλλακτικού’ και των νοημάτων του και να (ανα)γνωρίσω την πραγματικότητα και την ανθρώπινη αλήθεια του ‘μεινστριμ’.
Από την άλλη, η συνεχής και επίμονη εξύμνηση ταινιών όπως ο Κυνόδοντας και το Attenberg μου είχαν δώσει λιγάκι στα νεύρα, μιας και είχα αποφασίσει κρίνοντας μόνο από το γενικό σενάριο και χωρίς να τις έχω δει, ότι ήταν επιτηδευμένα ακραίες και άνευ νοήματος.
Μου τη δίνει εξαιρετικά αυτή η μονοκόμματη και μονόφθαλμα τάχαμου αβανγκάρντ αντίληψη, πως ο,τιδήποτε ακραίο ή εξαιρετικά προκλητικό αποτελεί τέχνη. Κατ’εμέ, ο,τιδήποτε δεν έχει ψυχή και αλήθεια πίσω του, αλλά γίνεται στεγνά ως κοινωνικό πείραμα ή για το φαίνεσθαι, είναι απλώς υποκριτικές μπούρδες.
(Remember, δεν ισχυρίστηκα ποτέ ότι δεν είμαι προκατειλημμένη και
ξεροκέφαλη).

george-michael_1285166

 

Chevalier

Η γοητεία του ιντερνετ όμως (πέρα από τα γατο-σκυλο βιντεάκια) είναι
τα συγκυριακά ταξίδια που σε πάει, απο λινκ σε ποστ και από mention σε
άλλο λινκ ή βίντεο. Κάπως έτσι, ανακάλυψα το Chevalier.

Το άρθρο των New York Times και η πληροφορία ότι είχε επιλεγεί ως πρόταση για την κατηγορία ξενόγλωσσης ταινίας στα Όσκαρ του 2016 από τη χώρα μας, μου κέντρισαν την περιέργεια.
Το όνομα της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη και το Weird Wave, μαζί με το όνομα του Σάκη Ρουβά στα credits, τσίγκλισαν γαργαλιστικά τις προκαταλήψεις μου.

Και το είδα.
Ήμουν αυτάρεσκα προετοιμασμένη για στυλιζαρισμένα μινιμαλιστική εκζήτηση στο κενό, με ολίγη από αστερόσκονη Ρουβά-wannabe-actor.
(Διάβαζα/έβλεπα και Ηλία Φραγκούλη από μικρή, σας το είπα αυτό??)

Fragkoul

 

Διαψεύστηκα.

Η κυρία Τσαγγάρη ναι μεν έχει τη φόρμα ψηλά και τη χρησιμοποιεί οριοθετώντας αυστηρά τα πλαίσια μιας ταινίας που θα μπορούσε να είναι θεατρικό έργο, αλλά η αναπάντεχη πλαστικότητα των ηθοποιών – αν και σε ένα ελεγχόμενα subdued απ’όλες τις απόψεις περιβάλλον – δεν αφήνουν την ταινία να γίνει ξύλινη. Το αποτέλεσμα είναι αβίαστα φυσικό, αν και διαδραματίζεται σε ένα επιτηδευμένο και tailored περιβάλλον:
‘high(er) class’ συν-πλην-μεσήλικες στην Ελλάδα της προχωρημένης Κρίσης, confined in a yacht.
Η ίδια η επιλογή του συγκεκριμένου ανθρωποκοινωνικού καμβά στο παρόν χρονικό πλαίσιο, για την απεικόνιση του κλασικού, πανανθρώπινου και παλιού όσο κι ο κόσμος “ποιος την έχει μεγαλύτερη”, εγείρει από μόνη της πολλά ερωτηματικά σε πρώτη ανάγνωση. Ένα τέτοιο background πιθανότερα να ταίριαζε περισσότερο στο χρονικό και κοινωνικό σκηνικό των αρχών των ’00s, παρά τώρα.

Προχωρώντας στην υπόθεση, καταλαβαίνουμε περισσότερα:
μια παρέα έξι ανδρών – που δεν είναι ‘αντροπαρέα’ όμως – μας συστήνονται ως συνεπιβάτες σ’ένα γιοτ, σε ολιγοήμερες διακοπές στο Σαρωνικό. Αρχικά ψαρεύουν και κάνουν καταδύσεις σε ένα κλίμα φαινομενικού sportsmanship, δειπνούν και ταξιδεύουν υπό τη φροντίδα ενός τριμελούς πληρώματος, σε μια πλασματική ραστώνη (ή διαφήμιση της Nautica).
Στην πορεία επέρχεται η βαρεμάρα και προφανώς κάποιου είδους cabin fever, που μαζί με τη μαζεμένη τεστοστερόνη οδηγεί σε έξαρση του υποβόσκοντος ανταγωνισμού και την πρόταση να πάιξουν ένα παιχνίδι που θα κρίνει ποιος είναι ο Καλύτερος “γενικά, σε όλα”.
Ο νικητής θα λάβει πέρα από την προσωπική ικανοποίηση και τα bragging rights, ένα δαχτυλίδι chevalier – αυτό που φορά ο ιδιοκτήτης του γιοτ και οικοδεσπότης τους. Και προκειμένου να βγει κάποιος νικητής, το παιχνίδι προβλέπει ότι τα πάντα στην καθημερινότητά τους και τη συμπεριφορά τους, μαζί με εξτρα δοκιμασίες, υπάγονται σε κριτική και βαθμολόγηση. Όποιος συγκεντρώσει το μεγαλύτερο σκορ, τις υψηλότερες επιδόσεις, κερδίζει.
Ξεκινά έτσι μια πορεία αρσενικά υπόγειου ξεκατινιάσματος, που περνά μέσα από δουλειές φασίνας, βαθμολόγηση εσωρούχων και στάσης ύπνου, συμφεροντολογικά bromances και κατάφωρες αντιζηλίες. Και συνεχίζει, κάτω από μια σκηνοθεσία με πινελιές στεγνού χιούμορ, διακριτικά πατροναριστική, που κάνει γκρίζα διαφήμιση υπέρ των γυναικών.

chevalier-afisa

Η ηθοποιία είναι τόσο φυσική και αβίαστη (ναι, και του Ρουβά, ήμουν άδικη και με ρούμπωσε ο Sakis, ως άλλη Χρυσούλα Διαβάτη) σ’ένα σενάριο που επειδή ΑΠΑΙΤΕΙ ακριβώς αυτό, σ’ένα σκηνικό τόσο λιτό μες την ιδιομορφία του, είναι τόσο δύσκολο πρακτικά.
Γιατί τελικά, μες την όλη αφαιρετική ματιά της σκηνοθέτιδας, δεν υπάρχει στόρυ. Υπάρχουν αχνογραμμένοι χαρακτήρες, που τα πορτραίτα τους σχεδιάζονται live & unplugged, με κάθε ατάκα, βλέμμα και μέσα από τη γλώσσα του σώματος.
Όποιος ψάχνει για storytelling και πλοκή θα πέσει στο αφηγηματικό κενό και θα απογοητευτεί.
Αν όμως αναζητάτε το διαφορετικό μέσα από ένα χαμηλό προφίλ, αλληγορίες χωρίς κορώνες και αναπάντεχα ρεαλιστικούς χαρακτήρες, δείτε το Chevalier.
Μια ανάποδη, αντίστροφη και βλάσφημη βερσιόν του Stand By Me για ανασφαλή ενήλικα αγόρια.

 

StandByMe-2

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: